Skocz do treści

W Parku Krajobrazowym Międzyrzecza Warty i Widawki ochroną o randze użytku ekologicznego objętych jest 14 obiektów. Są to najczęściej oczka wodne bądź bagna oraz skarpa, rzeka i wzgórze, które wyróżniają się z otoczenia bogactwem gatunków je zasiedlających.

„Rzeka Grabia” - użytek utworzony w 1993 r. obejmujący rzekę w obrębie koryta o dł. 40,6 km. W granicach parku Grabia płynie na odcinku 8,5 km od Kozub do jej ujścia do Widawki. Dzięki badaniom rozpoczętym w 1928 r. przez prof. Pawłowskiego i kontynuowanych potem przez kolejnych naukowców fauna rzeki została dokładnie poznana. Stwierdzono tu ok. 800 gatunków zwierząt, z czego 80 gatunków było nowymi dla Polski, a 2 nowymi dla nauki. Najlepiej poznaną grupą zwierząt są wrotki, których odkryto tu 270 gatunków. Ponadto w rzece stwierdzono 29 gatunków ryb (m.in. brzanę, kozę złotawą, jelca, kiełbia i minoga strumieniowego), a z płazów traszkę zwyczajną i ropuchę paskówkę.

„Dąbrowa II” - utworzony w 1996 r., w pobliżu Bobrownik na terenie lasów państwowych, zajmuje 0,14 ha. Jest to kompleks śródleśnych bagien na terasie zalewowej doliny Warty.

„Majaczewice” - utworzony w 1998 r. w Majaczewicach, pow. 0,42 ha. Jest to pięknie położona skarpa w miejscu, gdzie Warta płynąc wolnym nurtem tworzy odnogi, łachy i wysepki. Brzegi rzeki porastają dorodne okazy wierzb, brzóz i topoli tworzące charakterystyczne, ginące zadrzewienie rzeczne. Pobliskie drogi polne przebiegają w mini parowach, których skarpy porośnięte są przez róże, głogi, tarninę i bzy lilaki.

„Góra Charlawa” - utworzony w 1993 r., obejmuje wierzchołkową partię pagórka tzw. kemowego, czyli owalnego w zarysie, o pow. 0,99 ha, przy drodze z Burzenina do Widawy. Stanowisko roślinności kserotermicznej z wieloma gatunkami chronionymi. Do niedawna rosła tu sasanka łąkowa, niestety silna presja ludzi objawiająca się wykopywaniem roślin spowodowała jej zanik. Dobry punkt widokowy na zachodnią i północno-zachodnią część parku i terenów przyległych (widoczne wieże kościelne w Strońsku i Chojnem oraz, przy dobrej widoczności, Sieradz).

„Rembieszów II” o pow. 4,32 ha, powstał w 1998 r., w łąkach pod Rembieszowem, obejmuje podmokły teren w trakcie procesu naturalnej sukcesji. Niegdyś użytkowany jako łąki, z czasem porzucony, zaczął zarastać turzycami, trzciną, ziołoroślami i olszą. Bez ingerencji człowieka, z biegiem lat zamieni się w zadrzewienie olszowe i trzcinowisko.

„Kalinowa” - utworzony w 1998 r., zajmowana pow. 1 ha. Podobnie do poprzedniego obszarem chronionym są podmokłe nieużytki, pozostawione roślinności szuwarowej, torfowiskowej i bagiennej.

„Jeziorko” - utworzony w 1998 r., w pobliżu wsi o tej samej nazwie, pow. 1,34 ha. W jego bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się zbiorowiska roślinności wodno - błotnej z gatunkami roślin i zwierząt chronionych. Jest częścią większego podmokłego obszaru, na którym stwierdzono obecność m.in. rzekotki drzewnej, kumaka nizinnego, bąka, kszyka, krwawodzioba, cyranki, płaskonosa, żurawi. Jest to mozaika siedlisk obejmująca oczka wodne z roślinnością szuwarową, podmokłe łąki i turzycowiska oraz fragmenty zadrzewień.

„Zamość” - utworzony w 1998 r., w gminie Sędziejowice, na pow. 1,53 ha. Obejmuje zespół roślinności torfowiskowej i błotnej. Jest to fragment torfowiska o charakterze przejściowym i niskim obejmującym ok. 19 ha pow. Rośnie tu wiele rzadkich i cennych gatunków roślin, m.in.: modrzewnica zwyczajna, jeżogłówka najmniejsza, pływacz średni.

„Ochle” - powstał w 1998 r., położony w gminie Widawa na terenie o pow. 2,5 ha. Podobnie jak poprzedni obejmuje zespół roślinności torfowiskowej i bagiennej rosnącej na torfowisku niskim. Jest częścią większego obszaru obejmującego zmeliorowane łąki, turzycowiska oraz laski olszowe i wierzbowe pomiędzy Zabłociem a Kurówkiem Ochelskim. Spotkać tu można m.in. rosiczkę okrągłolistną, storczyki, jaskra wielkiego, rdest wężownik, bobrka trójlistkowego.

"Rembieszów" – utworzony w 1995 r. o powierzchni 14,1 ha obejmuje kompleks bagien śródleśnych, dawne zaniedbane stawy oraz Rezerwat Korzeń.

"Niechmirów" - powstał w 1998 r. na gruntach wsi Niechmirów, powierzchnia 1,19 ha. Szynkielów – utworzony w 2000 r. na terenie Leśnictwa Rychłocice, oddział 26n. Powierzchnia 1,67 ha. Jest to bagno śródleśne.

"Szynkielów I" - utworzony w 2000 r. na terenie Leśnictwa Rychłocice, oddział 33g,i. Powierzchnia 0,75 ha. Jest to bagno śródlesne.

"Szynkielów II" - utworzony w 2000 r. na terenie Leśnictwa Rychłocice, oddział 43c. Powierzcnia 0,5 ha. Jest to bagno śródleśne.

Sieradzkie Parki Krajobrazowe
Załęczański Park Krajobrazowy Park Krajobrazowy Międzyrzecza Warty i Widawki

Znajdź nas
Łódzkie promuje